Tijdens mijn zwangerschap bereidde ik me beperkt voor op de bevalling. Ik volgde geen cursussen, maar nam wel deel aan een Centering Pregnancy-groep via de verloskundige, wat ik als heel waardevol heb ervaren. Ik ging nuchter en open de bevalling in, met weinig vaste wensen om teleurstelling te voorkomen. Mijn voorkeur ging uit naar een thuisbevalling zonder medicatie, maar vooral met de gedachte dat het mocht lopen zoals het moest lopen.
Op de avond van 18 december braken onverwacht mijn vliezen bij mijn schoonouders. Thuis begonnen in de nacht de weeën, die steeds sterker werden. Ik probeerde verschillende houdingen, luisterde naar muziek en hield de weeën bij in een app. In de ochtend kwamen de verloskundige en later ook de kraamzorg. Hun aanwezigheid en steun stelden me gerust. De weeën werden intenser, ik probeerde meerdere houdingen en kreeg begeleiding bij het opvangen van de pijn.
In de middag begonnen de persweeën en na een intens laatste stuk werd onze dochter om 15.55 uur geboren. Hoewel ik enorm blij was dat ze gezond was, had ik nog veel pijn en voelde ik me emotioneel overweldigd. Pas nadat ik gehecht was en tot rust kwam, kon ik echt van haar genieten. Terugkijkend vond ik de bevalling prachtig, intens en waardevol. Niet perfect of pijnloos, maar wel leerzaam en bijzonder, en ik zou het zo weer doen, met nóg minder verwachtingen.
Ook meedoen aan onze #babyvandemaand actie? Lees de actievoorwaarden en geef je op via onderstaande button!