“BabythuisZorg Dossier: Het verhaal van Noëlla.”
“Ik wil gewoon weer zelfstandig voor mijn kindje kunnen zorgen”
De kraamperiode is voor iedere moeder bijzonder. Maar voor Noëlla verliep deze periode heel anders dan ze vooraf had gehoopt. Na een zware zwangerschap en bevalling brak ze kort na de geboorte van haar zoontje Rafaël haar enkel op meerdere plaatsen. Plotseling werd ze, terwijl ze net moeder was geworden, afhankelijk van de hulp van anderen.
In dit interview vertelt Noëlla openhartig over die periode, de impact op haar gezin en wat Babythuiszorg voor haar en haar partner betekent.
Hoe kijk je terug op de periode rondom de geboorte van Rafaël?
“Het was een hele zware periode. Mijn zwangerschap was al pittig door HG en ik heb meerdere keren in het ziekenhuis gelegen. Na de bevalling voelde ik me eindelijk weer wat meer mezelf. Ik dacht: nu kan ik het allemaal weer oppakken.”
Maar dat liep anders. Kort na de bevalling kwam Noëlla ongelukkig ten val op de trap. Ze voelde direct dat het niet goed zat. In het ziekenhuis werden uiteindelijk drie breuken geconstateerd en volgde een operatie.
Wat ging er op dat moment door je heen?
“Ik dacht echt: hoe ga ik dit doen? Mijn man had zijn zorgverlof al opgenomen en we hadden natuurlijk ook gewoon een baby waarvoor gezorgd moest worden. Op dat moment moet je eigenlijk meteen van de emotionele klap naar de praktische kant: hoe gaan we dit oplossen?”
Via de gemeente werd uiteindelijk Babythuiszorg ingezet. Voor Noëlla was dit iets waar ze vooraf nauwelijks van wist.
Wat betekent Babythuiszorg voor jou?
“Het zorgt ervoor dat ik mijn dag goed kan opstarten. Rafaël kan in bad, ik kan rustig douchen en er worden kleine dingen uit handen genomen. Dingen die heel vanzelfsprekend zijn als je gewoon kunt lopen, maar die ineens een hele opgave worden als je dat niet kunt.”
De hulp gaat daarmee verder dan alleen de zorg voor Rafaël. Ook de dagelijkse structuur geven Noëlla ruimte om aan haar eigen herstel te werken.
Wat betekent de hulp voor je partner?
“Dat is misschien wel net zo belangrijk. Mijn man is al maanden mantelzorger voor mij geweest. Op een gegeven moment voelt het alsof hij niet alleen mijn partner is, maar ook mijn mantelzorger. Dat wilde ik niet meer.”
Door de ondersteuning kan haar partner een deel van die zorg loslaten. “Hij komt nu thuis en hoeft niet eerst nog een hele lijst met zorgtaken af te werken. Hij kan gewoon weer mijn man zijn. Dat geeft rust.”
Hoe is het om ineens zo afhankelijk te zijn?
“Dat vind ik heel moeilijk. Ik werk zelf al vanaf mijn achttiende in de zorg. Ik ben gewend om voor anderen te zorgen. En nu sta ik ineens aan de andere kant.”
Juist daarom probeert Noëlla zoveel mogelijk zelf te blijven doen. Met behulp van een trippelstoel lukt het haar inmiddels om steeds meer dingen zelfstandig op te pakken. Ze kookt zittend, doet kleine huishoudelijke taken en probeert stap voor stap weer te lopen.
“Je moet creatief worden. Ik probeer iedere dag weer iets meer te kunnen.”
Wat vind je het moeilijkste aan deze periode?
“Dat ik niet alles met Rafaël kan doen wat ik had gehoopt. Tijdens mijn zwangerschap keek ik er zo naar uit om straks met de kinderwagen naar buiten te gaan. Gewoon een wandeling maken, even naar mijn moeder of met de hond naar het bos.”
Dat zijn juist de kleine dingen die Noëlla nu mist. Inmiddels lukt het haar om kleine stukjes achter de kinderwagen te lopen.
“Het zijn misschien maar tien stappen, maar het zijn wel tien stappen. Daar probeer ik dan weer blij mee te zijn.”
Wat heeft Babythuiszorg je nog meer gebracht?
“Niet alleen praktische hulp, maar ook rust en structuur. En het helpt mij om betrokken te blijven bij de verzorging van mijn eigen kindje.”
Zo wordt bijvoorbeeld het badmoment samen gedaan. Noëlla kan Rafaël vasthouden en bepaalde handelingen zelf uitvoeren, terwijl de zorgverlener de dingen doet die voor haar nog niet mogelijk zijn.
“Dat vind ik fijn. Ik houd zelf de regie en word niet volledig uit handen genomen. Je zoekt samen naar wat wél kan.”
Zou je Babythuiszorg aanraden aan andere ouders?
“Zeker. Het is meer dan alleen hulp bij de baby. Het helpt de moeder, de partner en uiteindelijk het hele gezin.”
Volgens Noëlla mag Babythuiszorg bovendien veel bekender worden. “Ik wist zelf niet dat het bestond. Ik denk dat er meer moeders zijn die hulp nodig hebben, maar niet weten waar ze terechtkunnen.”